|
محمود اروج زاده
orouj@ccwmagazine.com
«...3
جوان 20 تا 25 ساله كه ايده،
طراحی
و اجرای
اولين
سرويسدهنده
وبلاگ فارسی
را به
عهده داشتهاند،
هيچکدام
كامپيوتر
نخواندهاند و رشتههای
دانشگاهیشان
متفاوت از اين
كار است، قبلاً
پروژههای
كم اهميتتری
را با هم
پيش
بردهاند، ولی
اين
بار خواستهاند كاری
مهم و
در خور ارائه انجام دهند...»
اينها نخستين جملاتی بود که سال گذشته و در چنين
ايامی، به فاصله چند روز از راهاندازی
پرشينبلاگ،
و در اوج فشاری که عليه مديران اين سايت وجود داشت، از ايشان منتشر شد، آن
هم از گفتوگويی
که با دشواری برای راضی کردنشان به صحبت انجام داديم.
با گذشت يک سال از آن اتفاق، قصد نداريم وقت را به
مباحثات آن روزها بگذرانيم، ولی واقعيت اين است الآن و با
سپری شدن يک سال، خواسته اين گروه به حقيقت نزديک شد، و نتيجه همکاری ايشان، کاری شد
کارستان. ديگر نمیتوان
مخفی کرد که پرشينبلاگ
توانست به عنوان نخستين سرويسدهنده
رسمی و جدی فارسی، زبان ما را همنشين زبانهای
مطرح و باسابقه دنيای اينترنت کند، و از اين رو باور «توان زبان و
فرهنگ فارسی برای حضور در عرصه رقابت فنی» را برای همه به ارمغان
آورد. بدون پرشينبلاگ،
شايد دستيابی با اين باور چندان محتمل نمینمود.
نکته ديگر، افزايش توليد محتوای فارسی در شبکه است که
بنا به سخن يکی از مديران سايت در گفت و گو با ايسنا، پرشينبلاگ
حدود 75 درصد آن را به تنهايی به عهده دارد، به طوری هم که مرکزيت
اين کار را به داخل کشورمان منتقل نموده است، و هم رتبه اين زبان را
در جهان وبلاگها
به مرتبه چهارم رسانده است.
شايد بتوان معرفی و نيز کار فرهنگی و رسانهای
در باب پديده وبلاگ را در نضجگيری
اوليه آن موثر دانست (چيزی که به هر حال دير يا زود هم اتفاق میافتاد)
ولی قطعا بايد اذعان نمود که نقش اساسی و درجه اول در معرفی، بسط،
تسهيل و
گسترش وبلاگ به عنوان يک پديده همگانی را بايد فقط و فقط مرهون پرشينبلاگ
دانست، نقشی که هيچکس ديگری نمیتواند
با آن هماوردی کند. کافی است تصور کنيد که موج وسيعی از کاربران حرفهای
و آماتور اينترنت شامل دانشجويان و متخصصين، روزنامهنگاران،
جوانان و نوجوانان، نويسندگان و هنرمندان،
و حتی مردم عادی با شنيدن نام و توان
اين سايت، به سراغش رفتهاند
و در چشمبرهمزدنی،
و بدون هيچ نياز به اطلاعات فنی، برای خودشان اتاقی در فضای مجازی
ساختهاند،
بعد هم شروع کردهاند
به نوشتن و توليد مداوم محتوای فارسی! انگار که اين نسل، سالها
حرف ناگفته درگلو دارند که در عرض کمتر از يک سال، فضای مسکوت سايبر
ما را به فضايی شلوغ و پرجنب و جوش از آوازهای گونهگون
و البته دلنشين مبدل کردهاند،
از اين روست که اکنون در اين فضای زنده، طيف بینهايت متنوعی از کاربران در خانواده پرشينبلاگ
ديده میشود.
کمتر هفتهای
است که به طور تصادفی و يا توسط دوستان، با وبلاگهای
تازهای
آشنا نشوم که هم توسط افراد مشهور ايجاد شدهاند، و هم مدتهاست
که در فضای وبلاگی ما به آرامی مشغول فعاليتند.
بدين ترتيب است که
جهش تعداد وبلاگهای
فارسی از چندين ده عدد به بيش از ده هزار را فقط به مدد جايگاه پرشين
بلاگ میتوان
توجيه کرد و بس.
در اين مجال،
قصد پرداختن به نحوه کار و نيز انتقادات موجود از پرشينبلاگ
را ندارم، فقط ضمن تبريک، اميدوارم اکنون ديگر بيش از پيش اهميت و
جايگاه خود را ارزيابی کند و چه بسا برنامههای
تازهتری
را که لازمه ادامه کار است در پيش گيرد، همچنانکه در يادداشت سالگرد
سايت نيز چنين چشماندازی
ديده میشود:
«...اکنون که به
مدد سروِيس
پرشينبلاگ،
حجم وسيعی از
محتوای
فارسی در اينترنت ايجاد شده است (و البته از اين
جهت ما به اهداف خود دست
پيدا کردهايم)، هدف بعدی
گروه پرشينبلاگ، دستهبندی
محتوای ايجاد شده و ايجاد ابزارهای جستجو در اين
محتواست تا دسترسی
به اطلاعات فارسی،
بسيار آسان باشد.
گروه پرشينبلاگ همانند قبل، اهداف خود را
بسيار والاتر
از آن
میداند
که
خستگی و فشار
مالی
بتواند، آن را از پای
درآورد...»
در اين رابطه:
- گفتوگوی
خبرگزاری ايسنا با مديران پرشين بلاگ در سالگرد راهاندازی
اين سايت
-
گفتگوی
ماهنامه دنيای کامپيوتر و ارتباطات با مديران پرشين بلاگ در نخستين
روزهای شروع کار اين سايت
- يادداشت سالگرد سايت پرشين بلاگ
بازگشت
|
