|
مدير مسئول ماهنامه
دنيای كامپيوتر و ارتباطات:
فرهنگ سازی،
حلقه مفقوده ورود تكنولوژی در جامعه ماست
اعمال محدوديت در مبادی ورودی، روشی منطقی نيست
فرهنگسازی قبل از ورود تكنولوژی، بحثی است كه هيچ گاه مورد توجه كارگزاران
اصلی در کشور ما قرار نگرفته و در اين راستا همواره زمان، انرژی و پتانسيل فكری و عملی جامعه به هدر رفته است.
محمود
اروج زاده، مدير مسوول ماهنامهی دنيای كامپيوتر و ارتباطات، در
گفتوگو با خبرنگار فناوری اطلاعات خبرگزاری دانشجويان ايران (ايسنا)، با بيان اين مطلب، درباره فرهنگ سازی هر
پديده نوينی به عنوان عاملی مهم قبل از ورود هر تكنولوژی به كشور،
اظهار داشت: به پديدههای نوين در كشور ما معمولا فقط كاربردی نگاه
میشود، و در زمينه فرهنگ سازی و اطلاع رسانی آن تقريبا کسی فعاليت
نمیكند، چرا كه شايد نتوان متولی خاصی در اين زمينه يافت.
وی،
افزود: فرهنگ سازی در استفاده از پديدههای تكنولوژيك، حلقه مفقوده
استفاده از تكنولوژی در جامعه ما بوده و هيچ گاه مورد نظر كارگزاران
نبوده است. البته شايد محققان و متفكران هميشه آن را مطرح كرده و
درباره چگونگی آن اظهار نظر میكردند، اما غالبا به آن توجه نشده و
معمولا نگاه ما به اين پديدههای نوين، غيرعلمی بوده است.
وی در ادامه
در باره نحوه برخورد با اينترنت گفت: اين تجربه در ساير موارد مانند ورود ويدئو با شكست
مواجه شد، اما درباره ماهواره عينا تكرار شد و درباره اينترنت
نيز در حال تكرار است. ظاهرا زمان، انرژی و پتانسيل فكری و عملی جامعه همچنان در حال هدر رفتن است و هيچ حركتی از جانب متوليان و
متصدی بخشهايی از فناوری اطلاعات مانند شورای عالی اطلاع رسانی و
شورای عالی انقلاب فرهنگی و يا وزارت پست به چشم نمیخورد.
اروج زاده افزود: اگر حركتی در اين حوزه انجام شود توسط خود مردم،
بخش خصوصی، دست اندركاران حوزه و نشريات است و از حاكميت اين مجموعه،
كار سازمان يافته علمی در اين حوزه ديده نمیشود.
مدير مسئول ماهنامه دنيای كامپيوتر و ارتباطات، درباره كارساز بودن
روشهای اعمال محدوديت از جمله آنتنهای پارازيت انداز ماهوارهای و
فيلترگذاری گفت: قطعا اعمال اين محدوديتها نه علمی و منطقی هستند
و نه اينكه از لحاظ كاربردی، صحيح و موثر میباشند، به نحوی كه در دنيا اين
روشها منسوخ شده و با پيشرفت تكنولوژی، استفاده كمتری از اين
روشها میشود.
وی درباره چگونگی فيلترينگ در كشورهای غربی، گفت: بحث فيلترينگ در
ساير كشورها، بر خلاف اين كه در ايران به بحث سياسی تبديل شده، به صورت
علمی و منطقی مدنظر است و اگر كارشناسان و مخصوصا مسئولين ما، اين بحث را كمی دقيقتر
و علمیتر مورد بررسی قرار دهند، فيلترينگ با تعريف و توصيف اصلی خود، يك
وسيله ضروری است و يكی از مهمترين پارامترها در استفاده از اينترنت
در خانوادهها به شمار میآيد، كه متاسفانه در ايران اصلا به آن توجه
نمیشود.
وی افزود: دسترسی به اطلاعات در دنيای آزاد، جزئی از حقوق اوليه
افراد است كه به تدريج به يكی از پارامترهای حقوق بشر تبديل میشود.
بحث فيلترينگ يا سانسور هم در موارد خاص و استثنايی مطرح میشود، نه
آنكه از ابتدا اساس كار بر اين محدوديت باشد. از جمله موارد خاص نيز اشخاص نابالغ
مانند كودكان، نوجوانان هستند كه شايد آن چنان قوه تشخيص را در
مقابل خيل عظيم اطلاعات نداشته باشند. بنابراين كنترل اطلاعات از
طريق خانوادهها اعمال میشود و اين كنترل يكی از پارامترهای تربيت
در خانوادهها تلقی میشود.
وی در پايان گفت: اين در حالی است كه اعمال محدوديت
اطلاعات در مبادی ورودی،
روشی منطقی نيست و همواره راههای فراوانی برای فرار از آنها وجود
دارد.
بازگشت
|
