تجربه اتفاقات واقع شده در چند ماه اخير كه عمدتاً حول اعلام يك مصوبه از سوی شورای عالی انقلاب فرهنـگی صورت گرفت، متأسفانه نشاندهنده اين واقعيت تلخ است كه فرهنگ و سازوكار غالب در نظام تصميم‌گيری كشور، معمولاً «فـرصت»ها را به درستی ارزيابی نمی‌كند و حتی گاه پتانسيل قوی و امكانات مفيد موجود در اين فرصت‌ها را از دست می‌دهد، و در نتيجه از درون آن «تهـديد» می‌زايد.

    يك بررسی كوتاه و اجمالی از اين مدت نشان می‌دهد كه درپی اشتياق عمومی از گسترش فناوری اطلاعات، و اقبال بخش خصوصی از فعاليت در اين حيطه، چنان موقعيت مثبتی ايجاد گرديد كه برای اولين بار، بخش خصوصی توانست در عرصه فعاليت و ارائه خدمات، بخش مقتدر - ولی سنـگين - دولتی را پشت‌سربگذارد و نتيجتاً گردش مناسب چرخ اقتصاد در اين حوزه را پديد آورد، چنانكه به يكباره شاهد نظام عظيمی از فعاليت افراد- در شرايط مختلف سنی و تحصيلی- و نيز گسيل ميزان قابل توجهی سرمايه به اين بخش، و نهايتاً ايجاد آمار بالايی از اشتغال بوديم؛ تا حدی كه ناگهان بخش شايان توجهی از جامعـه و به ويژه جوانان به فعاليت در زيرمجموعـه‌های متنوع IT پرداختند. برای هر فرد روشن‌بين و متعهد، اين پديده، بارقه روشنی از جهش در حوزه فنـاوری اطلاعات-به عنوان بستر رشد و پيشرفت در ديگر زمينه‌ها- و نيز اميد جبران سريع قدری از عقب‌افتـادگی موجود علمی و صنعتی كشور، و همچنين آرزوی كاهش نرخ مهاجرت در اين حوزه را به ارمغان آورد.

    اعلام ناگهانی مصوبه مذكور اما، بيكباره فضا را تحت تأثير منفی قرارداد، به گونه‌ای كه حتی سخن از عدم امكان ادامه فعاليت دست‌اندركاران را به دنبال داشت، و نتيجتاً نوعی ناامنی در حوزه‌های علمی و صنعتی را موجب شد.

    هر چند تلاش و پيگيری شايان تقدير نمايندگان صنوف مختلف بخش خصوصی دست‌اندركار در حوزه فناوری اطلاعات و مطبوعـات، حمايت برخی دستگاه‌ها و مجامع، فشار افـكار عمومی و نهايتاً مصلحت‌بينی و درايت برخی مسئولان سبب گشت كه مصوبه مذكور در مقام اجرا تا حدود زيادی تلطيف شده و صدمه كمتری را متوجه كشور نمايد، ولی البته هر فرد تيزبين و دلسوزی، انرژی صرف‌شده بابت اين موضوع را نابجا می‌داند، و اذعان می‌نمايد كه در صورت داشتن سازوكاری منطقی‌تر، انجام سريع‌تر اين كار و رفع دغدغـه‌های موجود، با صرف انرژی به مراتب كمتر و نداشتن عوارض منفی كوتاه و بلند مدت ممكن بود، و می‌پرسد:«آيا می‌توان اميـد اصـلاح در اين عرصه و نيز اين سازوكار را هم داشت؟»

     زمان می‌گذرد و ما همچنان فـرصت‌ها را تهـديد می‌بينيم، و بركت را به مشقت ترجمـه می‌كنيم.