نوآوری به عنوان يك مفهوم كليـدی در زايش و رشد شركت‌های كامپيوتری، شايان توجه ويژه‌ای است. تقـريباً تمام شركت‌های موفق پهنـه انفورماتيك، برای تحقق يك ايده تازه پا به عرصه حيـات می‌گذارند. ادامه حيـات آنها نيـز بستگی زيادی به ارائه ايده‌های جديد -كه منجـر به برآوردن نيـازهای مردم و ايجـاد درآمد برای شـركت گردد- دارد.
   رقابت جانفرسا بين شركت‌های كامپيوتری، جنبه ديگری از حيـات آنها را شكل می‌دهد. اين رقابت، گاهی به شكل نبرد غول‌ها(مثلاً بين مايكروسـافت و رقبـا)، و زمانی نيز به شكل رقابت شركت‌های آسيايی و آمريكايی خود را نشان می‌دهد. شركت‌های كوچك محلی نيز از اين رقابت در امان نيستند. كاهش قيمت مداوم محصولات دنيـای كامپيوتر، يكی از نتايج اين رقابت است. البته پيشرفت مداوم تكنولوژی نيز يكی ديگر از عوامل كاهش قيمت‌ها و همچنين بعد ديگر زندگی و مرگ شركت‌هاست.
   هيچ صنعتی به اندازه صنعت كامپيوتر، تا به اين حد دستخوش تغيير و تحول نيست؛ سرعت رشد اين صنعت، حيـرت‌انگيز است، و همچون موج دهشتنـاكی، تمدن بشری را دستخوش تلاطم و تحول عظيمی كرده است. كامپيوترها زندگی ما را دگرگون می‌كنـند؛ نه فقط لوازم منزل، حمل و نقل، خدمات پزشكی و … بلكه فرهنگ انسان‌ها نيز دستخوش تحولی عميق است كه از پيشرفت كامپيوتر ناشی می‌شود.
   در سايه اينـترنت، جهان به دهكده‌ای بدل گشته است و هر كس در هر كجا می‌تواند با صرف كمترين انرژی، صدای خود را به گوش كسانی در آن سوی كره زمين برساند. اين پديده، تمدن بشری را وارد دوران جديدی كرده است.
   كمی سن متوسط كارمندان شركت‌ها، و همچنين كوتاهی عمـر كاری كارمندان در يك شركت و جابجــــايی مداوم كارمنـــدان بين شركت‌ها و از شركت‌های قديم به جديد، يكی ديگر از مشخصه‌های شركت‌های كامپيوتری است.
   مديران شركت‌های كامپيوتری مجبورند سازوكارهايی را برای اداره كاركنان خود برگزينند كه حداكثر بهره‌وری از آنها حاصل گردد.
   در مقايسه با شركت‌های كامپيوتری در كشورهای پيشرفته، داستان زندگی و مرگ شركت‌های كامپيوتری در ايران، شگفت‌انگيزتر، پرماجراتر، و از جهاتی هم غم‌انگيزتر است.
   فقـدان عزم كافی برای اجـرای قانون كپی رايت، شركت‌های كامپيوتری ايرانی را عـليرغم وجود استعدادهای بالقوه، از رشد و بالندگی بازداشته است.
   وجود قوانين دست و پاگير صادرات نيز بند ديگری بر پای اين شركت‌هاست كه باعث می‌شود نتوانند در بازارهای جهانی، به خودنمايی بپردازند؛ و اين چنين است كه ما بايد به مصرف توليدات انفورماتيكی خارجی بسنده كنيم،-كه متأسفانه آن را هم نمی‌توانيم به نحو شايسته‌ای انجام دهيم!- تعرفه‌های سنگين وارداتی، مشوق قاچاق محصولات كامپيوتری و موجب آشفتگی بازار آن است. بديهی است كه پديده قاچاق كالای كامپيوتره، سودهای بادآورده برای عده‌ای، و ورشكستگی را برای كسان ديگر به بار می‌آورد.
   مهــاجرت (يا به بيان صحيح‌تر فـرار) مغزها چالش ديگر شركت‌های كامپيوتری در ايران است. شركت‌ها برای يافتن و جذب نيروهای كارآمد، با دشواری زيادی مواجه شده‌اند. انفعال(و به اعتقاد برخی تشويق!) دولت در مورد كوچ نيروهای تحصيلكرده و توانا، مانع از آن شده است كه از اين موج مهاجرت، به نفع كشور بهره‌برداری شود.

   متأسفانه هنگام پرداختن به احوال شركت‌های ايرانی، مجبوريم بيشتر حكايتگر دردها و دريغ‌ها باشيم، تا نكات مثبت و داستان‌های موفقيت؛ اما به هر حال خواهيم كوشيد به چالش زندگی و مرگ شركت‌های كامپيوتری در جهان و ايران بپردازيم؛ باشد كه با طرح اين مسائل، به پاگرفتن شركت‌های قوی و موفق كمكی كرده باشيم.

   پيشاپيش از خوانندگانی كه با نظرات و راهنمايی‌های خود، ما را در اين كار ياری می‌دهند تشكر می‌كنيم.