Short Message Service (SMS)         

SMS پروتوكلی است كه به شما اجازه می‌دهد پيغام‌های كوتاهی به صورت متن از طريق تلفن‌های موبايل خود ارسال كنيد. اين پيغام‌ها در واقع بسيار كوتاه هستند: 160 حرف براي پيام‌های با زبان‌های مشتق از لاتين، و حداكثر 70 حرف براي زبان‌های غيرلاتين مثل فارسی و عربی و چينی.
    به رغم اين محدوديت، SMS در آوريل 1999 بسيار فراگير شده بود تا آنجا كه بيش از يك ميليارد پيغام در آن ماه با استفاده از اين سيستم ارسال شد كه تعداد اين پيغام‌ها هر شش ماه دو برابر می‌شود.

    استفاده اوليه SMS برای اطلاع به كاربران در خصوص دريافت يك نامه از طريق پست الكترونيك (ای-ميل) يا اطلاع به وی در مورد دريافت يك پيغام صوتی بود. بدون استفاده از اين سرويس، كاربران ناچارند به طور مرتب صندوق پستی يا صوتی خود را بررسی كنند كه آيا پيغام جديدی رسيده يا خير. خصوصا در مورد پيام‌های فوری اين سرويس می تواند خيلی مفيد باشد.

    قالب SMS به نحوی است كه نمی‌تواند متن كامل يك نامه را برايتان نمايش دهد، زيرا محدوديت 160 حرفی تنها برای نمايش تاريخ، ساعت، فرستنده و عنوان نامه كفايت می كند. البته برخی خدمات در حال گسترش ارائه خدمات پيام‌های چندگانه هستند كه به مرور در حال گسترش می‌باشند.

    از آنجا كه نوع بشر شيفته برقراری ارتباط با ديگران است، توانايی SMS در ارسال پيام‌های كوتاه ميان تلفن‌های موبايل و همچنين بين موبايل و كامپيوترهای شخصی توانسته آن را به محبوب‌ترين و پراستفاده‌ترين ابزار تبديل كند. در بسياری از كشورها كه استفاده از كامپيوترهای شخصی و تلفن موبايل و حتی پيجر رواج دارد، به خصوص جوان‌ها و نوجوان‌ها، براي غلبه بر محدوديت تعداد حروف زبان خاص خود را ابداع كرده‌اند كه روز به روز توسعه بيشتري می‌يابد. به عنوان مثال براي عبارت از خنده دارم می‌ميرم (Laughing out Load) مخفف آن يعنی LOL رايج شده است و اين داستان ادامه دارد.

    البته بيشتر مردم از اين سرويس فقط برای ارسال پيام‌های كوتاه و مهم استفاده می‌كنند. بدين ترتيب SMS به مقدار زيادی شبيه سرويس ICQ (كه در واقع بيان عبارت I seek You است) يا چت از طريق ياهو و MSN شده است: شما در پيام كوتاهی ارسال می‌كنيد و مخاطب شما نيز در همان لحظه آن را می‌گيرد و پاسخ می‌دهد. با اين مزيت كه براي پاسخ به پيام‌های ICQ بايد حتما پشت ميزتان باشيد درحالی كه SMS همه جا همراه شما است.

    همراه با قابليت ارسال متن پيام‌های شما از طريق تلفن‌های موبايل، قابليت ادغام دو وسيله ارتباطی ديگر (تلفن و پيجر) كارايی بسيار زيادی براي كاربران فراهم می‌كند.

SMS و GSM

    GSM كه مخفف Global System for Mobile Technology است، شايع‌ترين سرويس در اروپا و آسيا است. بر خلاف امريكا كه از نوع ديگری از سيستم‌های بی‌سيم در آن استفاده می‌شود، GSM تقريبا در تمام كشورهای دنيا استفاده می شود. GSM پروتوكلی است كه نه تنها در اروپا استفاده می‌شود، بلكه به علت باز بودن پروتوكل و قابليت اضافه شدن كاركردهای جديد به يكی از فراگيرترين استانداردها تبديل شده است.

    SMS يكی از نرم‌افزارهای نسل اوليه GSM بود كه نخستين بار در سال 1992 از يك كامپيوتر شخصی به يك موبايل ارسال شد. اين نوع نرم‌افزارهای نسل اول (G1) برای ابزارهای بی‌سيم با پنهای باند كم طراحی شده بود. اما اتحاديه GSM برای نرم‌افزارهای نسل دوم (G2) نسل سوم (G3) برنامه‌ريزی می‌كنند و اميدوارند بتوانند امكان ارسال جريان داده‌ها به صورت كاملا رنگی‌ از طريق گيرنده‌های بی‌سيم را فراهم كنند.

    اتحاديه GSM كه در دوبلين ايرلند و لندن مستقر است مالك بيش از پانصد ماهواره، عملگرهای G3 كارخانجات و تهيه‌كنندگان خدمات ديگر است كه در بيش از دويست كشور جهان فعال است. GSM گرچه در امريكای شمالی زياد شايع نيست اما شركت‌هايی چون نوكيا و Lucent كه در زمينه توسعه كامپيوترهای شخصی و تكنولوژی‌های ارتباطی فعاليت می‌كنند عضو اتحايه آن هستند. اين گروه كه در سال 1995 تشكيل شد تلاش می‌كند تا استاندارد GSM را در آمريكای شمالی نيز رواج دهد.

    در حال حاضر بيش از شش ميليون نفر در آمريكای شمالی و 290 ميليون نفر در ساير كشورها از اين استاندارد استفاده می‌كنند. در كشور ما نيز همين استاندارد به كار گرفته شده است اما سرويس پيام كوتاه در آن فعال نيست.