طيف امواج الكترومغناطيسی يكی از موهبت های الهی است كه دسترسی به آن به عكس ساير منابع از قبيل نفت، گاز، آب و معادن و … وابسته به شرايط طبيعی و جغرافيايی نيست، همه جا هست و بدون حمل و نقل در تمامی نقاط كشور و تحت هر شرايطی می توان بدان دسترسی داشت، تنها منبعی است كه به كار گرفته می شود ولی مصرف نمی شود و دارای ارزش اجتماعی، فرهنگی، سياسی و اقتصادی است. يك مقوله سه بعدی (زمان- مكان- فركانس) است، به طوری كه با تغيير يكی از ابعاد، به دفعات مورد استفاده واقع می شود و بستر لازم برای هر گونه ارتباط راديويی است. امروزه نقش امواج راديويی در زندگی انسان ها به گونه ای است كه در تمامی زمينه های زندگی و در امور مختلف مانند تجارت، صنعت، دفاع ملی، اطلاع رسانی، راديو و تلويزيون، مطبوعات،امنيت عمومی، هوانوردی، دريانوردی و … حضور اين امواج نامرئی محسوس و نمايان است، برخی اهميت استفاده از امواج راديويی را بدان حد می دانند كه اعتقاد دارند يكی از عوامل مهم فقرزدايی جهان است. با اين همه، متأسفانه در كشورهای در حال توسعه، گمنام است به گونه ای كه به ارزش واقعی آن در اكثر كشورهای در حال توسعه كمتر توجه شده و غالباً از مزايای آن بی بهره اند. استفاده صحيح از طيف امواج الكترومغناطيسی (فركانس) نيازمند شناخت كافی از فناوری روز علم ارتباطات، ارزيابی واقعی ميزان تقاضا و آشنايی كامل با چگونگی به كارگيری آن در ساير كشورها است، چرا كه از يك طرف عدم كارآيی ساير انواع ارتباطات در كاربردهای متحرك، رشد روزافزون فناوری های ارتباطات راديويی، رشد ميزان تقاضا، ترافيك پيچيده ای را از لحاظ زمان، مكان و فركانس در امر استفاده از طيف به وجود می آورد و هميشه جهت پيشرفت به سمتی است كه تعداد بيشتری كانال راديويی در تكه باند مفروض نسبت به گذشته جای داده می شود،در نتيجه حريم همسايگی كانال های راديويی كمتر و كمتر می گردد. در چنين شرايطی به سبب كاهش فاصله زمانی، مكانی و كاهش فاصله فركانس ها در شبكه های مختلف راديويی، حفظ سلامت ارتباطات از تداخلات مضر راديويی و به اصطلاح همپاسازی ايستگاه های راديويی، محاسبات پيچيده تر و دقيقتری را طلب می نمايد. از طرف ديگر، امواج الكترومغناطيسی مرز سياسی، جغرافيايی نمی شناسند و با سرعت نور به سوی سرزمين های ديگر رفته و به موضوع استفاده ازامواج، بعد فراكشوری می دهند و ضرورتاً تفكيك امور آن به صورت كشوری و فراكشوری تقريباً غيرممكن است؛ به عبارت ديگر همه ايستگاه های راديويی جدا از تقسيم بندی سياسی يا جغرافيايی، عضو يك مجموعه بين المللی مستند كه «اثرگذار بر» و «اثرپذير از» ساير اعضای اين مجموعه هستند.

     با عنايت به مراتب فوق، لزوم وجود مجموعه ای منسجم و كارا كه بتواند كليه امور را در اين خصوص راهبری نمايد برای هر كشور از بديهيات است و قطعاً برای كشور ايران نيز جنبة ضروری دارد. طرح جامع مديريت طيف فركانس راهی است برای شكل دادن به ساختارها، قابليت ها، روش ها و مقررات، به منظور بهره مند شدن از منبع طيف به صورتی كه ضمن حفظ سرويس های موجود، بتوان به سرويس های جديد و نيازهای درازمدت كشور عنايت داشت. بعد نظری طرح جامع مديريت طيف فركانسی، تبيين «جدول ملی تخصيص فركانس» است.

     آنچه كه تحت عنوان جدول تخصيص فركانس در كتاب ياد شده آماده است، براساس ميزان واگذاری فركانس در سنوات گذشته، جمع بندی نيازهای حال و آينده نزديك (5 سال آتی) واحدهای عمده كشوری و لشگری بهره بردار از طيف فركانس، عنايت به توسعه سرويس های موجود، افق پيدايش سرويس های جديد و همچنين خصوصيات انتشار امواج راديويی در مناطق مختلف جغرافيايی كشور تنظيم گرديده است. توجه به نيازهای گسترده و رو به تزايد بعضی از سرويس های خاص مانند سرويس ثابت و يا سرويس متحرك خشكی و نقش و اهميت و كاربردی آنها در كشور، اولويت های ويژه ای را برای اين گونه سرويس ها باعث شده است. برای سرويس هايی با كاربرد كم و محدود در سطح ملی بالطبع اولويت های نازل تری در جدول پيش بينی شده است (اولويت ثانويه) يا اساساً آنها حذف و به جای آنها سرويس های ديگری با كاربردهای مؤثرتر برای كشور جايگزين شده است. همه اين كوشش ها به صورت چكيده در نمودارهايی رنگين در كتاب ياد شده و به صورت پوستر جداگانه چاپ شده است.

     در فصل اول كتاب، اصطلاحات و تعاريف به كار رفته در مقررات بين المللی راديويی و «جدول ملی تخصيص فركانس» بيان شده است.اين تعاريف از ضمائم اساسنامه و مقاوله نامه اتحاديه بين المللی مخابرات (1992) استخراج شده است.

بخش اول- اصطلاحات عمومی مانند واحد مسئول دولتی (administration)، ارتباطات راه دور (Telecommunication)، و … (كلاً شامل 15 اصطلاح)

بخش دوم: اصطلاحات خاص مربوط به مديريت فركانس مانند تخصيص باند فركانس(Allocation)، اختصاص فركانس يا كانال فركانس راديويی (Allotment) و واگذاری فركانس راديويی يا كانال فركانس راديويی (Assignment)

بخش سوم- سرويس های راديويی مانند سرويس ثابت (Fixed Service) و … (جمعاً 61 اصطلاح)

بخش چهارم- سيستم ها و ايستگاه های راديويی مانند ايستگاه (Station) و ايستگاه زمينی (Terrestial station) و … (جمعاً 65 اصطلاح)

بخش پنجم- اصطلاحات كاربردی مانند مخابرات عمومی (Public correspondence)، و تلگراف (Telegraphy) و … (جمعاً 20 اصطلاح)

بخش ششم- مشخصه های پخش و دستگاه های راديويی مانند تشعشع (Rediation) و پخش (Emission) و … (جمعاً 28 اصطلاح)

بخش هفتم- اشتراك فركانس مانند تداخل (Interference)، تداخل مجاز (Permissible Interference) و … (جمعاً 10 اصطلاح)

بخش هشتم- اصطلاحات فنی مربوط به فضا مانند فضای ژرف يا عميق (Deep space) و فضاپيما (Spacecraft) و … (جمعاً 14 اصطلاح)

فصل چهارم- واگذاری و استفاده از فركانس نام دارد و درباره متولی صدور مجوز، نحوه واگذاری فركانس و … مطالبی را ارائه می كند و از 22 بند تشكيل شده است.

بخش دوم- اولويت بندی سرويس ها و تخصيص نام دارد و سرويس ها با اولويت اوليه (Primary) و ثانويه (Secondary) را تعريف می كند و درباره انواع تخصيص ها مانند تخصيص اضافی و تخصيص جايگزين تعاريفی ارائه می دهد.

شكل 2