|
اينترنت
فردا، با وجود شباهت فراوان به اينترنت امروز، به مراتب از آن باهوشتر
خواهد بود.
در سال 2001 بيش از 400 ميليون نفر در
سراسر جهان به گشتوگذار
در ميان 4 ميليارد صفحه موجود وب پرداخته، و بدين منظور 500 ميليارد
دلار صرف خريد وسايل، تجهيزات و سرويسها
خواهند نمود. جالب اين كه با اين همه، فناوری، درست در همان نقطهای
خواهد بود كه صنعت اتومبيل به هنگام عرضه مدل T هنری فورد قرار داشت.
هم اينترنت و هم كامپيوترهای شخصی (PC) كه ما برای دسترسی اين
شبكه به كار میگيريم
، نمايشگر پيشرفت بزرگی نسبت به نسل كامپيوترهای MainFrame هستند،
ولی هنوز پيشرفتهای
بزرگتری در فناوری ديجيتال در راهند.
از بسياری جهات، اينترنت امروز، تداعی كننده كامپيوترهای
MainFrame هستند، كه در آن Browser نقش ترمينالهای
گنگ را برعهده دارد. تمامی اطلاعات مورد نياز شما در بانكهای
اطلاعاتی متمركزی واقع شده كه در هر لحظه، يك صفحه (و در يك سايت) را
به كاربری معين عرضه میكنند.
صفحات وب به طور ساده، تصويری از اطلاعات مورد نياز شما هستند و نه
خود اطلاعات؛ شما میتوانيد
آنها را مشاهده نماييد، ولی قادر به دست زدن به آنها نيستيد و در
نتيجه ويرايش، توضيح، حاشيهنويسی
و هر كار دلخواه ديگر، بسيار دشوار میباشد.
اگر قصد برگرفتن دادههايی
را از چندين وب سايت مختلف داريد، اغلب مجبوريد با عجله از آنها
يادداشتبرداری
كنيد. اين امر البته از فضای خلاقانه مورد نظر تيم برنرزلی- كه
كارهای پيشگامانه او منجر به ابداع وب شد- بسيار فاصله دارد. برای
حركت به سمت محيطی فراتر از آنچه كه فقط اطلاعات ثابت و ايستا را
عرضه میكند،
نسل آينده اينترنت نيازمند حل اين مسائل است. به جای تشكيل شدن از
مجموعه جزاير جدا و منفردی كه كاربر، فقط وظيفه يكپارچه كردن آنها را
برعهده دارد، اينترنت بايد تشكيل منظومهای
يكپارچه از كامپيوترها، ادوات هوشمند و خدمات مبتنی بر وب را برعهده
گيرد.
اينترنت بايد به افراد، امكان كنترل كاملی در اين زمينه كه
چگونه، چه زمان و چه اطلاعاتی به آنها تحويل شود ارائه نموده، و به
آنها اجازه دهد كه از حريم خصوصی و امينت خود از طريق كنترل افرادی
كه میتوانند
به اطلاعات شخصی آنها دسترسی يابند، مراقبت نمايند.
در هسته اين تبديل، XML قرار دارد؛ استانداردی صنعتی كه توسط
كنسرسيوم وب (و با حمايت چشمگير مايكروسافت و ديگر شركتهای
فعال در حوزه فناوریهای
پيشرفته) تعريف گرديد.
XML راهی را برای جدا سازی اطلاعات نهفته در صفحات وب، از
اطلاعات مربوط به چگونگی نمايش اين صفحات ارائه میكند.
XML از اين نظر، مشابه HTML است- كه در آن تعدادی tag، چگونگی نمايش
اطلاعات را در صفحات وب معين میكنند-
XML، از وجود tagها برای تعريف اين كه اطلاعات موجود در صفحات، در
واقع چه هستند بهره میگيرد.
تأثير اين فناوری بر آينده اينترنت طولانی خواهد بود.
XML، دادهها
را باز میكند،
در نتيجه اين اطلاعات قابليت تنظيم شدن، برنامهنويسی،
ويرايش و نيز تبادل با ديگر سايتها،
برنامهها
و ادوات را خواهند داشت. بدين ترتيب، XML، هر صفحه وب را به يك بانك
اطلاعاتی كوچك مبدل میكند
(در نتيجه، شما قادر خواهيد بود اطلاعات و آمار موجود روی وب را
تجزيه و تحليل نماييد، بدون آن كه نيازمند به بريدن و كپی كردن اين
اطلاعات به يك صفحه ديگر باشيد). XML، اين امكان را به سايتهای
مختلف میدهد
كه همه انواع اطلاعات خود را- بدون الزام به داشتن زبان و يا نرمافزار
مشابه- به اشتراك بگذارند. سايتهای
مختلف، قادر خواهند بود با مشاركت يكديگر، سرويسهای
مبتنی بر وب را كه هوشمندانه با هم تعامل میكنند
عرضه نمايند. بدين ترتيب، اطلاعات میتوانند
به آسانی از يك وسيله به وسيلهای
ديگر منتقل گردند.
نسل آينده اينترنت، به سان كامپيوترهای شخصی، بستری برای
كارهای كامپيوتری و ارتباطی خواهد بود؛ برنامههای
نرمافزاری
كه برای اينترنت نوشته میشوند
(همانند آنچه برای كامپيوترهای شخصی نگاشته میشود)
مابين سايتهای
مختلف اجرا خواهند گرديد، در حالی كه اطلاعات و سرويسها
را از هر كدام گرفته و با تركيب آنها، به شكل دلخواه به وسيله مورد
نظرتان تحويل میدهند.
تمايز بين اينترنت با كامپيوتر شخصی شما يا هر وسيله ديگری كه داريد،
محو خواهد شد، نتيجتاً نرمافزارهای
پيشرفته (مانند سيستم پيشگام مايكروسافت يعنی NET.) به طور اتوماتيك
تشخيص خواهند داد كه آيا اطلاعات مورد نياز شما بر روی دستگاه خودتان
و در كنارتان است و يا در نقطه ای دور؛ سپس آنها را جمع میآورند
تا به بهترين خدمات را به شما ارائه كنند.
چندين تصوير، يك تابلو
با شكستن موانع موجود بين اطلاعات، سرويسها
و دستگاهها
(Onlines)، چگونگی برخورد شما با آنها نيز دستخوش انقلاب خواهد شد.
امروز، شما برای انجام هر يك از اهداف موردنظرتان،- اعم از گردش در
وب، نگارش و ويرايش، كار با Email و ارسال پيامهای
آتی، دسترسی به تقويم و تماسها-
از نرمافزار
جداگانهای
بهره میجوييد.
نسل بعدی اينترنت در اين زمينه، ديدگاه جامعتری
خواهد داشت. شما برنامه واحدی كه مدام بين اينترنت و كامپيوتر شخصی
يا هر دستگاه ديگرتان در حال حركت است را به كار خواهيد برد، كه به
شما امكان مرور وب، نگارش، ويرايش، تنظيم وقت، ايجاد ارتباط يا تحليل
اطلاعات را میدهد.
من، اين تصوير را همچون تابلوی واحدی برای عصر اينترنت میبينم.
شما قادر خواهيد شد با كامپيوتر خود به طرق مختلفی كار كنيد. در حال
حاضر، مقدار email دريافتی من كه شامل متن دستنويس و يا پيام صوتی
باشد، ناچيز است، ولی در آينده قسمت اعظم پيامها،
صورتی غير از متن تايپی خواهند داشت. امروزه، شما به خوبی میدانيد
كه چه موقع در اينترنت، و چه زمان بر روی هارد ديسك كامپيوتر شخصی
خود مشغول كار هستيد؛ ولی فردا، از نظر شما اين موضوع قابل اهميت
نخواهد بود و چه بسا متوجه آن نشويد. اطلاعات شخصی و كاری شما، با
امنيت تمام در اينترنت ذخيره شده، و به طور اتوماتيك و همزمان،
تازه شده، و در هر لحظه- فارغ از اين كه كجا هستيد- در دسترس شما
خواهد بود. شما به هر چه كه در تصورتان میگنجد-
ناديده و به طور اتوماتيك- پيوند خواهيد داشت. بنابراين، اگر در حين
مسافرت، درگير مسائل درمانی گرديد، سرويس پزشكی شما، قادر خواهد بود
يافتن بهترين پزشك، رزرو كردن وقت مناسب برای شما، دراختيار گذاشتن
اطلاعات پزشكی و نيز پرداخت را برايتان انجام دهد؛ تنها كاری كه شما
بايد انجام دهيد، صدور اجازه است! میتوانيد
آن را همچون يك وب اختصاصی كه هوشمندانه از سوی شما و خانوادهتان
عمل میكنيد
درنظر آوريد. همچنين میتوانيد
به آن به ديده يك ابزار كار كه باعث افزايش توليد شما شده نگاه كنيد.
همانگونه كه سيستم نمادهای موسيقی ، برپايه اركستری از آلات مختلف
موسيقی را ممكن میسازد،
توانايی XML و نرمافزارهای
پيشرفته نيز در حال تحقق بخشيدن به منظومهای
از سرويسهای
Offline و Online است.
منبع: اكونوميست (نقل از سايت TheWorldin2001)
|
