|
دات http://younesspace.blogspot.com/
يونس شكرخواه استاد روزنامهنگاری امروز ايران كه پيش از اين به عنوان مرجع اصلی گفتوگوی
روزنامهنگاران عرصه اينترنت درباره مسائل ديجيتال محسوب میشد،
اينك با پذيرش مسئوليت سردبيری روزنامه آنلاين (جام جم) وابسته به روزنامهای به همين نام
كه به سازمان صدا و سيما تعلق دارد، بخت خود را در عرصه روزنامهنگاری ديجيتال در يك
روزنامه محافظهكار میآزمايد.
اما او به اين تريبون محدود قناعت نكرده و روابط شخصیاش را از طريق وبلاگ خود با نام دات
پيگيری میكند و سعی میكند
تا حدی آن را به يك وبلاگ خواندنی درباره مسائل دنيای ديجيتال و سايبر رسانهای بدل سازد.
وبگرد www.rooydad.com
سينا مطلبی سينمايی نويس مجلههای سينمايی كه سابقه فيلمنامهنويسی
را نيز در كارنامه خود دارد. سينا مطلبی كارشناس علوم سياسی كه اين روزها مسئوليت صفحات ادب و هنر روزنامه حيات نو را برعهده دارد اكنون بيشتر به عنوان يك اينترنتینويس
در ميان دنيای وبگردها شناخته میشود. در ميان جامعهای
كه البته حتی نام وبگرد را خودش برای اين جامعه ساخته است و اين كلمه به نام وی ثبت شده است حتی اگر همزمان
هادی خرسندی نيز به چنين واژهای دستيافته باشد. حالا سينا مطلبی
با وب نوشتهايش توانسته در قالب يك وبلاگ با ظاهری ساده آن را به
يك صفحه پرمخاطب تبديل نمايد. وبگرد نام وبلاگ اوست كه بيشتر مسائلی را پيرامون سياست اجتماع يا روزنامه نگاری دربر میگيرد.
ايگناسيو
http://keivan1978.persianblog.comكيوان حسينی جوان روزنامهنگار
اجتماعی است كه اگرچه در روزنامه ايران كار میكند اما بيشتر مطالب او
درباره جوانان و ماليخوليای اين نسل در روزنامه همشهری و آخر هفته حيات نو خوانده شده و مورد توجه قرار گرفته است. او برخلاف بسياری از روزنامهنگاران
وب نويس ديگر در وبلاگ خود توانسته به نثری شايسته وب دست يابد، حتی اگر به دلايلی به مخاطب زيادی دست پيدا نكرده.
آدم و حوا
http://adam.persianblog.comحسن محمودی نويسنده كتابهای
داستان ادبی و روزنامهنگار روزنامه همشهری كه بيشتر در ضميمههای
اين روزنامه فعال است. حسن محمودی عضو مطرح انجمن منتقدان و نويسندگان مطبوعات ايران كه هر ساله برگزيدگان ادبی را تعيين میكنند،
اين روزها وبلاگ خود با نام (آدم و حوا) را به مرجعی تبديل كرده است كه انعكاس دهنده وقايع وبلاگهای
ادبی و هنری باشد. وی از صفحهای در همشهری تهران كه دوشنبهها
در تهران منتشر میشود نيز در اين راه مدد میجويد.
زن نوشت
Http://zan-nevesht.blogspot.comبرستو
دوكوهكی روزنامهنگار جوانی است كه با گزارشهايی
درباره حقوق زنان و همچنين روسپيگري، در مجله زنان نام شناخته شدهای است. او كه يادداشتهای
خود را با عنوان زن نوشت مینگارد و البته اگرنه هميشه اما در اكثر نوشتههای
او دغدغه زنانه به چشم میخورد. تا جايی كه تقريبا هيچ واقعه مربوط به زنان و فعاليتهای
آنان از چشمان وی در امان نمیماند.
كنج http://omemarian.blogspot.com
اميد معماريان سياسی نويس روزنامه حيات نو كه حالا ديگر بيشتر به عنوان يك فعال اجتماعی در ميان نهادهای مدنی نيز شناخته میشود
. يك صاحب نظر سياسی قاعدتا حرفهای زيادی برای گفتن دارد كه شايد در روزنامههای
مختلف فرصتی برای بيان آن پيدا نكند. اما وبلاگ اين امكان را به او داده تا از گوشههای
دنيای سياست بنويسد و يا تحليلهای روزانه خود را در آنها منتشر كند. وبلاگ كنج كه
نوشتارهای معماريان است میتواند به منزله دفترچه تحليلهای
شخصی او به حساب آيد.
شمال از شمال غربی http://azarm.persianblog.com
روزگاری هر مجلهای را كه ورق میزدی
نشانی از مقالات سينمايی محسن آزرم بود. روزنامهنگار پيشين سلسله جامعه اين روزها به
عنوان يك سينمايینويس پا به دنيای وب گذاشته است. او در اين صفحه نيز مانند صفحه
اينترنتی خود با نام شوكران در سايت پندار علايق خاص شخصی خود را كنار نمیگذارد و عشقش
به فيلمهای بهروز افخمی و داستانهای
جعفر مدرس صادقی را سرلوحه نوشتههای خودش قرار میدهد.
او از ابراز حسهای ناگهانی شخصی نيز ابايی ندارد چنانكه به بازنويسی ترانههای
شهيار قنبری مینشيند. محسن آزرم بيش از آنكه شخصيت روزنامهنگار
خود را در اين صفحه به ما بازنماياند شخصيت روزمرهاش را به ما نشان میدهد.
اكنون
http://aknoon.persianblog.com/ شهرام رفيع زاده كه اكنون
با روزنامه اعتماد همكاری میكند و به سياسینويسی
مشغول است، پيش از اين به عنوان يك شاعر/روزنامهنگار میشناختيم
كه مسووليت صفحه شعر مجله ( ايران جوان) حاصل تلاش اوست. او كه چندين كتاب شعر و يك كتاب نيز درباره قتلهای
زنجيرهای منتشر كرده است اينك از سايت خود شايد بيشتر برای يك آرشيو اشعار و
مقالات استفاده میكند.
گالری نفيسه
http://weblog.nafisegallery.com/نفيسه مطلق عكاس مطبوعاتی است و شايد به همين
دليل از بخت بيشتری برای جذب مخاطب برخوردار باشد. اما شايد حضور ديرهنگام او در اين دنيای مجازی بخشی از بختش را به باد فراموشی سپرده باشد. او به مثابه يك روزنامهنگار
تصويری ايرانی به دغدغههايش درباره مسائل دنيای عكاسی میپردازد.
وبلاگ او البته بخشی از يك سايت كاملا رسمی است كه به انتشار عكسها و فعاليتهای
او اختصاص دارد.
|
